De uitvinding is meestal software, en de octrooieerbaarheid hangt af van wat die met de machine doet.

Veel automatiseringsuitvindingen gaan over gegevens: ze verwerven uit afzonderlijke apparaatsubsystemen op een gemeenschappelijke tijdbasis, ze van context voorzien, ze omzetten voor het systeem dat ze zal gebruiken, en ze weergeven op een dashboard of in de cloud. Een conclusie die ophoudt bij het verzamelen, analyseren en weergeven van informatie, past in het patroon dat het Federal Circuit in Electric Power Group abstract achtte, en gegevens uit een fabriek zijn daarvan niet uitgezonderd omdat ze van een machine afkomstig zijn.

Een fysieke stap die aan het eind wordt toegevoegd, verhelpt dat niet. Diehr en Flook, beide zaken over procesbesturing, markeren de grens: in Diehr werd een werkwijze voor het vulkaniseren van rubber in stand gelaten waarin een computer herhaaldelijk de vulkanisatietijd herberekende en de pers opende, en in Flook werd een werkwijze afgewezen waarvan het enige nieuwe element de formule voor het bijwerken van een alarmgrens was, ook al was die grens bepalend voor een lopend chemisch proces. Wat standhoudt, is een conclusie waarin de regelstap de plaats is waar de uitvinding haar werk doet, of een conclusie die verbetert hoe de controller of zijn netwerk zelf werkt, zoals het consistent houden van gegevens in het geheugen van de controller. De octrooibeschrijving moet de uitvinding vanaf het begin zo presenteren, want een octrooionderzoeker zal die invulling niet zelf aanbrengen.

Gezamenlijk bewerken, versiebeheer, terugdraaien naar een mijlpaal, gesynchroniseerde tekstuele en grafische weergaven van hetzelfde programma: een octrooionderzoeker kan elk daarvan meestal in de algemene softwaretechniek vinden en zal betogen dat het voor de hand lag om het op een automatiseringsproject toe te passen. Na KSR wordt een voorspelbaar gebruik van een bekende techniek in een aangrenzend vakgebied waarschijnlijk als voor de hand liggend aangemerkt, en dat is de afwijzing die een aanvraag voor een ontwerpomgeving mag verwachten.

Het antwoord ligt in wat een besturingsproject onderscheidt van gewone broncode. Het programma is gebonden aan fysieke I/O en aan een bepaalde controller, het kan worden bewerkt terwijl die controller een proces uitvoert, en bij het terugzetten naar een eerdere toestand moet mogelijk rekening worden gehouden met de hardware en niet alleen met de tekst. Een octrooibeschrijving die die beperkingen uiteenzet, met conclusies die de stap noemen waarmee eraan wordt voldaan, geeft de octrooionderzoeker een reden waarom de algemene techniek niet zonder meer overdraagbaar is; een aanvraag die het hulpmiddel alleen als software beschrijft, geeft dat argument niets om op te steunen.