Softwareoctrooien staan of vallen bij de octrooieerbaarheid. Daar stemmen wij het opstellen op af.

De vraag naar octrooieerbaarheid wordt meestal beslist door de eerste alinea's van de octrooibeschrijving. Een aanvraag die begint met het beschrijven van een zakelijke behoefte en vervolgens een computer opvoert die daarin voorziet, vraagt om een afwijzing onder Alice. Een aanvraag die begint met een technisch tekort in bestaande systemen — latentie, geheugendruk, een synchronisatiefout, een beveiligingseigenschap die op schaal niet te handhaven is — en de architectuur beschrijft die dat oplost, bepleit de octrooieerbaarheid al voordat iemand de vraag opwerpt.

Beide aanvragen kunnen dezelfde uitvinding beschrijven. Het vergaat ze niet hetzelfde.

Uitvindingen in de cloud en in netwerken verdelen hun stappen over meerdere partijen: een client, een server, een CDN, een dienst van een derde. Een werkwijzeconclusie die ze alle vereist, is een conclusie die geen enkele gedaagde alleen uitvoert, en de rechtspraak over verdeelde octrooi-inbreuk maakt het zeer moeilijk om daar achteraf in een procedure omheen te werken.

De oplossing ligt bij het opstellen: formuleer conclusies vanuit het perspectief van elke afzonderlijke actor, zodat op ten minste één conclusie volledig inbreuk wordt gemaakt door de partij die u werkelijk zou dagvaarden.